Promocje
Opus Magnum C++ 11. Programowanie w języku C++
Opus Magnum C++ 11. Programowanie w języku C++
149,00 zł 113,24 zł
egz
Produkt dnia
Byłbym zapomniał...
Byłbym zapomniał...
39,90 zł 31,12 zł
egz
Nie i Tak. Adam Ferency w rozmowie z Mają Jaszewską
Nie i Tak. Adam Ferency w rozmowie z Mają Jaszewską
39,90 zł 31,12 zł

Opus Magnum C++ 11. Programowanie w języku C++

1.jpg
  • promocja
Dostępność: dostępna
Wysyłka w: 48 godzin
Cena: 113,24 zł 149,00 zł 113.24
Cena w innych sklepach: 149,00 zł
ilość egz
do schowka
Ocena: 0
Producent: Helion S.A.
Kod produktu: 00_F1373

Opis

autor: Grębosz Jerzy
rok wydania: 2017
ilość stron: 1696
oprawa: miękka
format: 168 x 237 mm
ISBN: 9788328342149
EAN: 9788328342149

 

"Opus magnum C++11. Programowanie w języku C++" - zestaw obejmuje 3 podręczniki.


Jedno C i same plusy!

Dawno, dawno temu, w głębokich latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku pewien duński informatyk zainspirowany językiem C opracował jeden z najważniejszych, najbardziej elastycznych i do dziś niezastąpionych języków programowania — C++. Dziś ten język jest wykorzystywany do tworzenia gier komputerowych, obliczeń naukowych, technicznych, w medycynie, przemyśle i bankowości. NASA posługuje się nim w naziemnej kontroli lotów. Duża część oprogramowania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej została napisana w tym języku. Nawet w marsjańskim łaziku Curiosity pracuje program w C++, który analizuje obraz z kamer i planuje dalszą trasę.

Autor tej książki — wybitny specjalista pracujący nad wieloma znaczącymi projektami we francuskich, niemieckich i włoskich instytutach fizyki jądrowej, znany czytelnikom m.in. z genialnej Symfonii C++ — postawił sobie za cel napisanie nowej, przekrojowej książki o tym języku, która w prostym, wręcz przyjacielskim stylu wprowadza czytelnika w fascynujący świat programowania zorientowanego obiektowo. Zobacz, jak potężny jest dzisiaj C++ 11.

Jeżeli chcesz nauczyć się tego języka w łatwy, pogodny, przyjazny sposób, ta książka jest właśnie dla Ciebie.

Dzięki tej książce poznasz:

* Proste i złożone typy danych
* Instrukcje sterujące
* Funkcje i operatory
* Wskaźniki
* Klasy i dziedziczenie
* Obsługę wyjątków
* Wyrażenia lambda
* Operacje wejścia-wyjścia
* Projektowanie orientowane obiektowo
* Szablony

SPIS TREŚCI:

--------------------- TOM 1 ----------------------

0. Proszę tego nie czytać! (1)

    0.1. Zaprzyjaźnijmy się! (1)

1. Startujemy! (8)

    1.1. Pierwszy program (8)
    1.2. Drugi program (13)
    1.3. Ćwiczenia (18)

2. Instrukcje sterujące (20)

    2.1. Prawda - fałsz, czyli o warunkach (20)
        2.1.1. Wyrażenie logiczne (20)
        2.1.2. Zmienna logiczna bool w roli warunku (21)
        2.1.3. Stare dobre sposoby z dawnego C++ (21)
    2.2. Instrukcja warunkowa if (22)
    2.3. Pętla while (26)
    2.4. Pętla do...while. (27)
    2.5. Pętla for (28)
    2.6. Instrukcja switch (31)
    2.7. Co wybrać: switch czy if...else? (33)
    2.8. Instrukcja break (36)
    2.9. Instrukcja goto (37)
    2.10. Instrukcja continue (39)
    2.11. Klamry w instrukcjach sterujących (40)
    2.12. Ćwiczenia (41)

3. Typy (44)

    3.1. Deklaracje typu (44)
    3.2. Systematyka typów z języka C++ (45)
    3.3. Typy fundamentalne (46)
        3.3.1. Typy przeznaczone do pracy z liczbami całkowitymi (46)
        3.3.2. Typy do przechowywania znaków alfanumerycznych (47)
        3.3.3. Typy reprezentujące liczby zmiennoprzecinkowe (47)
        3.3.4. bool - typ do reprezentacji obiektów logicznych (48)
        3.3.5. Kwestia dokładności (49)
        3.3.6. Jak poznać limity (ograniczenia) typów wbudowanych (51)
    3.4. Typy o precyzyjnie żądanej szerokości (55)
    3.5. InicjaLIZacja, czyli nadanie wartości w momencie narodzin (59)
    3.6. Definiowanie obiektów "w biegu" (60)
    3.7. Stałe dosłowne (62)
        3.7.1. Stałe dosłowne typu bool (63)
        3.7.2. Stałe będące liczbami całkowitymi (63)
        3.7.3. Stałe reprezentujące liczby zmiennoprzecinkowe (66)
        3.7.4. Stała dosłowna nullptr - dla wskaźników (67)
        3.7.5. Stałe znakowe (68)
        3.7.6. Stałe tekstowe, napisy, albo po prostu stringi (71)
        3.7.7. Surowe stałe tekstowe (napisy, stringi) (73)
    3.8. Typy złożone (76)
    3.9. Typ void (77)
    3.10. Zakres ważności nazwy obiektu a czas życia obiektu (78)
        3.10.1. Zakres: lokalny (78)
        3.10.2. Zakres instrukcji (79)
        3.10.3. Zakres: blok funkcji (79)
        3.10.4. Zakres: obszar pliku (80)
        3.10.5. Zakres: obszar klasy (80)
        3.10.6. Zakres określony przez przestrzeń nazw (80)
    3.11. Zasłanianie nazw (85)
    3.12. Specyfikator (przydomek) const (87)
    3.13. Specyfikator (przydomek) constexpr (88)
    3.14. Obiekty register (92)
    3.15. Specyfikator volatile (92)
    3.16. using oraz typedef - tworzenie dodatkowej nazwy typu (93)
    3.17. Typy wyliczeniowe enum (96)
        3.17.1. Dawne zwykłe enum a nowe zakresowe enum class (103)
        3.17.2. Kilka uwag dla wtajemniczonych (105)
    3.18. auto, czyli automatyczne rozpoznawanie typu definiowanego obiektu (106)
    3.19. decltype - operator do określania typu zadanego wyrażenia (109)
    3.20. Inicjalizacja z pustą klamrą { }, czyli wartością domniemaną (111)
    3.21. Przydomek alignas - adresy równe i równiejsze (113)
    3.22. Ćwiczenia (115)

4. Operatory (119)

    4.1. Operatory arytmetyczne (119)
        4.1.1. Operator %, czyli reszta z dzielenia (modulo) (120)
        4.1.2. Jednoargumentowe operatory + i (121)
        4.1.3. Operatory inkrementacji i dekrementacji (121)
        4.1.4. Operator przypisania = (123)
    4.2. Operatory logiczne (124)
        4.2.1. Operatory relacji (124)
        4.2.2. Operatory sumy logicznej || oraz iloczynu logicznego && (125)
        4.2.3. Wykrzyknik !, czyli operator negacji (126)
    4.3. Operatory bitowe (127)
        4.3.1. Przesunięcie w lewo << (128)
        4.3.2. Przesunięcie w prawo >> (129)
        4.3.3. Bitowe operatory sumy, iloczynu, negacji, różnicy symetrycznej (130)
    4.4. Różnica między operatorami logicznymi a operatorami bitowymi (130)
    4.5. Pozostałe operatory przypisania (132)
    4.6. Operator uzyskiwania adresu (operator &) (133)
    4.7. Wrażenie warunkowe (134)
    4.8. Operator sizeof (135)
    4.9. Operator noexcept (137)
    4.10. Deklaracja static_assert (137)
    4.11. Operator alignof informujący o najkorzystniejszym wyrównaniu adresu (139)
    4.12. Operatory rzutowania (141)
        4.12.1. Rzutowanie według tradycyjnych (niezalecanych) sposobów (141)
        4.12.2. Rzutowanie za pomocą nowych operatorów rzutowania (142)
        4.12.3. Operator static_cast (143)
        4.12.4. Operator const_cast (145)
        4.12.5. Operator dynamic_cast (146)
        4.12.6. Operator reinterpret_cast (147)
    4.13. Operator: przecinek (148)
    4.14. Priorytety operatorów (148)
    4.15. Łączność operatorów (151)
    4.16. Ćwiczenia (152)

5. Typ string i typ vector - pierwsza wzmianka (156)

    5.1. Typ std::string do pracy z tekstami (156)
    5.2. Typ vector - długi rząd obiektów (161)
    5.3. Zakresowe for (169)
    5.4. Ćwiczenia (172)

6. Funkcje (174)

    6.1. Definicja funkcji i jej wywołanie (174)
    6.2. Deklaracja funkcji (175)
    6.3. Funkcja często wywołuje inną funkcję (177)
    6.4. Zwracanie przez funkcję rezultatu (177)
        6.4.1. Obiekt tworzony za pomocą auto, a inicjalizowany rezultatem funkcji (179)
        6.4.2. O zwracaniu (lub niezwracaniu) rezultatu przez funkcję main (180)
    6.5. Nowy, alternatywny sposób deklaracji funkcji (181)
    6.6. Stos (183)
    6.7. Przesyłanie argumentów do funkcji przez wartość (184)
    6.8. Przesyłanie argumentów przez referencję (185)
    6.9. Pożyteczne określenia: lwartość i rwartość (188)
    6.10. Referencje do lwartości i referencje do rwartości jako argumenty funkcji (190)
        6.10.1. Który sposób przesyłania argumentu do funkcji wybrać? (197)
    6.11. Kiedy deklaracja funkcji nie jest konieczna? (198)
    6.12. Argumenty domniemane (199)
        6.12.1. Ciekawostki na temat argumentów domniemanych (202)
    6.13. Nienazwany argument (207)
    6.14. Funkcje inline (w linii) (208)
    6.15. Przypomnienie o zakresie ważności nazw deklarowanych wewnątrz funkcji (212)
    6.16. Wybór zakresu ważności nazwy i czasu życia obiektu (212)
        6.16.1. Obiekty globalne (212)
        6.16.2. Obiekty automatyczne (213)
        6.16.3. Obiekty lokalne statyczne (214)
    6.17. Funkcje w programie składającym się z kilku plików (218)
        6.17.1. Nazwy statyczne globalne (222)
    6.18. Funkcja zwracająca rezultat będący referencją lwartości (223)
    6.19. Funkcje rekurencyjne (228)
    6.20. Funkcje biblioteczne (237)
    6.21. Funkcje constexpr (240)
        6.21.1. Wymogi, które musi spełniać funkcja constexpr (w standardzie C++11) (242)
        6.21.2. Przykład pokazujący aspekty funkcji constexpr (243)
        6.21.3. Argumenty funkcji constexpr, będące referencjami (252)
    6.22. Definiowanie referencji przy użyciu słowa auto (253)
        6.22.1. Gdy inicjalizatorem jest wywołanie funkcji zwracającej referencję (260)
    6.23. Ćwiczenia (263)

7. Preprocesor (270)

    7.1. Dyrektywa pusta # (270)
    7.2. Dyrektywa #define (270)
    7.3. Dyrektywa #undef (272)
    7.4. Makrodefinicje (273)
    7.5. Sklejacz nazw argumentów, czyli operator ## (275)
    7.6. Parametr aktualny makrodefinicji - w postaci tekstu (276)
    7.7. Dyrektywy kompilacji warunkowej (276)
    7.8. Dyrektywa #error (280)
    7.9. Dyrektywa #line (281)
    7.10. Wstawianie treści innych plików do tekstu kompilowanego właśnie pliku (281)
    7.11. Dyrektywy zależne od implementacji (283)
    7.12. Nazwy predefiniowane (283)
    7.13. Ćwiczenia (286)

8. Tablice (289)

    8.1. Co to jest tablica (289)
    8.2. Elementy tablicy (290)
    8.3. Inicjalizacja tablic (292)
    8.4. Przekazywanie tablicy do funkcji (293)
    8.5. Przykład z tablicą elementów typu enum (297)
    8.6. Tablice znakowe (299)
    8.7. Ćwiczenia (307)

9. Tablice wielowymiarowe (312)

    9.1. Tablica tablic (312)
    9.2. Przykład programu pracującego z tablicą dwuwymiarową (314)
    9.3. Gdzie w pamięci jest dany element tablicy (316)
    9.4. Typ wyrażeń związanych z tablicą wielowymiarową (316)
    9.5. Przesyłanie tablic wielowymiarowych do funkcji (318)
    9.6. Ćwiczenia (320)

10. Wektory wielowymiarowe (322)

    10.1. Najpierw przypomnienie istotnych tu cech klasy vector (322)
    10.2. Jak za pomocą klasy vector budować tablice wielowymiarowe (323)
    10.3. Funkcja pokazująca zawartość wektora dwuwymiarowego (324)
    10.4. Definicja dwuwymiarowego wektora - pustego (326)
    10.5. Definicja wektora dwuwymiarowego z listą inicjalizatorów (327)
    10.6. Wektor dwuwymiarowy o żądanych rozmiarach, choć bez inicjalizacji (328)
    10.7. Zmiana rozmiarów wektora dwuwymiarowego funkcją resize (329)
    10.8. Zmiany rozmiaru wektora 2D funkcjami push_back, pop_back (330)
    10.9. Zmniejszanie rozmiaru wektora dwuwymiarowego funkcją pop_back (333)
    10.10. Funkcje mogące modyfikować treść wektora 2D (333)
    10.11. Wysłanie rzędu wektora 2D do funkcji pracującej z wektorem 1D (335)
    10.12. Całość przykładu definiującego wektory dwuwymiarowe (336)
    10.13. Po co są dwuwymiarowe wektory nieprostokątne (336)
    10.14. Wektory trójwymiarowe (338)
    10.15. Sposoby definicji wektora 3D o ustalonych rozmiarach (341)
    10.16. Nadawanie pustemu wektorowi 3D wymaganych rozmiarów (345)
        10.16.1. Zmiana rozmiarów wektora 3D funkcjami resize (345)
        10.16.2. Zmiana rozmiarów wektora 3D funkcjami push_back (347)
    10.17. Trójwymiarowe wektory 3D - nieprostopadłościenne (348)
    10.18. Ćwiczenia (352)

11. Wskaźniki - wiadomości wstępne (354)

    11.1. Wskaźniki mogą bardzo ułatwić życie (354)
    11.2. Definiowanie wskaźników (356)
    11.3. Praca ze wskaźnikiem (357)
    11.4. Definiowanie wskaźnika z użyciem auto (360)
    11.5. Wyrażenie *wskaźnik jest lwartością (361)
    11.6. Operator rzutowania reinterpret_cast a wskaźniki (361)
    11.7. Wskaźniki typu void* (364)
    11.8. Strzał na oślep - wskaźnik zawsze na coś wskazuje (366)
        11.8.1. Wskaźnik wolno porównać z adresem zero - nullptr (368)
    11.9. Ćwiczenia (368)

12. Cztery domeny zastosowania wskaźników (370)

    12.1. Zastosowanie wskaźników wobec tablic (370)
        12.1.1. Ćwiczenia z mechaniki ruchu wskaźnika (370)
        12.1.2. Użycie wskaźnika w pracy z tablicą (374)
        12.1.3. Arytmetyka wskaźników (378)
        12.1.4. Porównywanie wskaźników (380)
    12.2. Zastosowanie wskaźników w argumentach funkcji (381)
        12.2.1. Jeszcze raz o przesyłaniu tablic do funkcji (385)
        12.2.2. Odbieranie tablicy jako wskaźnik (385)
        12.2.3. Argument formalny będący wskaźnikiem do obiektu const (387)
    12.3. Zastosowanie wskaźników przy dostępie do konkretnych komórek pamięci (390)
    12.4. Rezerwacja obszarów pamięci (391)
        12.4.1. Operatory new i delete albo Oratorium Stworzenie Świata (392)
        12.4.2. Operator new a słowo kluczowe auto (396)
        12.4.3. Inicjalizacja obiektu tworzonego operatorem new (396)
        12.4.4. Operatorem new możemy także tworzyć obiekty stałe (397)
        12.4.5. Dynamiczna alokacja tablicy (398)
        12.4.6. Tablice wielowymiarowe tworzone operatorem new (399)
        12.4.7. Umiejscawiający operator new (402)
        12.4.8. "Przychodzimy, odchodzimy - cichuteńko, na..." (407)
        12.4.9. Zapas pamięci to nie studnia bez dna (409)
        12.4.10. Nowy sposób powiadomienia: rzucenie wyjątku std::bad_alloc (410)
        12.4.11. Funkcja set_new_handler (412)
    12.5. Ćwiczenia (414)

13. Wskaźniki - runda trzecia (418)

    13.1. Stałe wskaźniki (418)
    13.2. Stałe wskaźniki a wskaźniki do stałych (419)
        13.2.1. Wierzch i głębia (420)
    13.3. Definiowanie wskaźnika z użyciem auto (421)
        13.3.1. Symbol zastępczy auto a opuszczanie gwiazdki przy definiowaniu wskaźnika (424)
    13.4. Sposoby ustawiania wskaźników (426)
    13.5. Parada kłamców, czyli o rzutowaniu const_cast (428)
    13.6. Tablice wskaźników (432)
    13.7. Wariacje na temat C-stringów (434)
    13.8. Argumenty z linii wywołania programu (441)
    13.9. Ćwiczenia (444)

14. Wskaźniki do funkcji (446)

    14.1. Wskaźnik, który może wskazywać na funkcję (446)
    14.2. Ćwiczenia z definiowania wskaźników do funkcji (449)
    14.3. Wskaźnik do funkcji jako argument innej funkcji (455)
    14.4. Tablica wskaźników do funkcji (459)
    14.5. Użycie deklaracji using i typedef w świecie wskaźników (464)
        14.5.1. Alias przydatny w argumencie funkcji (464)
        14.5.2. Alias przydatny w definicji tablicy wskaźników do funkcji (465)
    14.6. Użycie auto lub decltype do automatycznego rozpoznania potrzebnego typu (466)
    14.7. Ćwiczenia (468)

15. Przeładowanie nazwy funkcji (470)

    15.1. Co oznacza przeładowanie (470)
    15.2. Przeładowanie od kuchni (473)
    15.3. Jak możemy przeładowywać, a jak się nie da? (473)
    15.4. Czy przeładowanie nazw funkcji jest techniką orientowaną obiektowo? (476)
    15.5. Linkowanie z modułami z innych języków (477)
    15.6. Przeładowanie a zakres ważności deklaracji funkcji (478)
    15.7. Rozważania o identyczności lub odmienności typów argumentów (480)
        15.7.1. Przeładowanie a typy tworzone z using lub typedef oraz typy enum (481)
        15.7.2. Tablica a wskaźnik (481)
        15.7.3. Pewne szczegóły o tablicach wielowymiarowych (482)
        15.7.4. Przeładowanie a referencja (484)
        15.7.5. Identyczność typów: T, const T, volatile T (485)
        15.7.6. Przeładowanie a typy: T*, volatile T*, const T* (486)
        15.7.7. Przeładowanie a typy: T&, volatile T&, const T& (487)
    15.8. Adres funkcji przeładowanej (488)
        15.8.1. Zwrot rezultatu będącego adresem funkcji przeładowanej (490)
    15.9. Kulisy dopasowywania argumentów do funkcji przeładowanych (492)
    15.10. Etapy dopasowania (493)
        15.10.1. Etap 1. Dopasowanie dokładne (493)
        15.10.2. Etap 1a. Dopasowanie dokładne, ale z tzw. trywialną konwersją (494)
        15.10.3. Etap 2. Dopasowanie z awansem (z promocją) (495)
        15.10.4. Etap 3. Próba dopasowania za pomocą konwersji standardowych (497)
        15.10.5. Etap 4. Dopasowanie z użyciem konwersji zdefiniowanych przez użytkownika (499)
        15.10.6. Etap 5. Dopasowanie do funkcji z wielokropkiem (499)
    15.11. Wskaźników nie dopasowuje się inaczej niż dosłownie (499)
    15.12. Dopasowywanie wywołań z kilkoma argumentami (500)
    15.13. Ćwiczenia (501)

16. Klasy (504)

    16.1. Typy definiowane przez użytkownika (504)
    16.2. Składniki klasy (506)
    16.3. Składnik będący obiektem (507)
    16.4. Kapsułowanie (508)
    16.5. Ukrywanie informacji (509)
    16.6. Klasa a obiekt (512)
    16.7. Wartości wstępne w składnikach nowych obiektów. Inicjalizacja "w klasie" (514)
    16.8. Funkcje składowe (517)
        16.8.1. Posługiwanie się funkcjami składowymi (517)
        16.8.2. Definiowanie funkcji składowych (518)
    16.9. Jak to właściwie jest? (this) (523)
    16.10. Odwołanie się do publicznych danych składowych obiektu (525)
    16.11. Zasłanianie nazw (526)
        16.11.1. Nie sięgaj z klasy do obiektów globalnych (529)
    16.12. Przeładowanie i zasłonięcie równocześnie (530)
    16.13. Nowa klasa? Osobny plik! (530)
        16.13.1. Poznajmy praktyczną realizację wieloplikowego programu (533)
        16.13.2. Zasada umieszczania dyrektywy using namespace w plikach (545)
    16.14. Przesyłanie do funkcji argumentów będących obiektami (545)
        16.14.1. Przesyłanie obiektu przez wartość (545)
        16.14.2. Przesyłanie przez referencję (547)
    16.15. Konstruktor - pierwsza wzmianka (548)
    16.16. Destruktor - pierwsza wzmianka (553)
    16.17. Składnik statyczny (557)
        16.17.1. Do czego może się przydać składnik statyczny w klasie? (566)
    16.18. Statyczna funkcja składowa (566)
        16.18.1. Deklaracja składnika statycznego mająca inicjalizację "w klasie" (571)
    16.19. Funkcje składowe typu const oraz volatile (577)
        16.19.1. Przeładowanie a funkcje składowe const i volatile (581)
    16.20. Struktura (582)
    16.21. Klasa będąca agregatem. Klasa bez konstruktora (582)
    16.22. Funkcje składowe z przydomkiem constexpr (585)
    16.23. Specyfikator mutable (591)
    16.24. Bardziej rozbudowany przykład zastosowania klasy (593)
    16.25. Ćwiczenia (603)

---------------------- TOM 2 ----------------------

17. Biblioteczna klasa std::string (609)

    17.1. Rozwiązanie przechowywania tekstów musiało się znaleźć (609)
    17.2. Klasa std::string to przecież nasz stary znajomy (611)
    17.3. Definiowanie obiektów klasy string (612)
    17.4. Użycie operatorów =, +, += w pracy ze stringami (617)
    17.5. Pojemność, rozmiar i długość stringu (618)
        17.5.1. Bliźniacze funkcje size() i length() (618)
        17.5.2. Funkcja składowa empty (619)
        17.5.3. Funkcja składowa max_size (619)
        17.5.4. Funkcja składowa capacity (619)
        17.5.5. Funkcje składowe reserve i shrink_to_fit (621)
        17.5.6. resize - zmiana długości stringu "na siłę" (622)
        17.5.7. Funkcja składowa clear (624)
    17.6. Użycie operatora [ ] oraz funkcji at (624)
        17.6.1. Działanie operatora [ ] (625)
        17.6.2. Działanie funkcji składowej at (626)
        17.6.3. Przebieganie po wszystkich literach stringu zakresowym for (629)
    17.7. Funkcje składowe front i back (629)
    17.8. Jak umieścić w tekście liczbę? (630)
    17.9. Jak wczytać liczbę ze stringu? (632)
    17.10. Praca z fragmentem stringu, czyli z substringiem (635)
    17.11. Funkcja składowa substr (636)
    17.12. Szukanie zadanego substringu w obiekcie klasy string - funkcje find (637)
    17.13. Szukanie rozpoczynane od końca stringu (640)
    17.14. Szukanie w stringu jednego ze znaków z zadanego zestawu (641)
    17.15. Usuwanie znaków ze stringu - erase i pop_back (643)
    17.16. Wstawianie znaków do istniejącego stringu - funkcje insert (644)
    17.17. Zamiana części znaków na inne znaki - replace (646)
    17.18. Zaglądanie do wnętrza obiektu klasy string funkcją data (649)
    17.19. Zawartość obiektu klasy string a C-string (650)
    17.20. W porządku alfabetycznym, czyli porównywanie stringów (653)
        17.20.1. Porównywanie stringów za pomocą funkcji compare (654)
        17.20.2. Porównywanie stringów przy użyciu operatorów ==, !=, <, , <=, >= (658)
    17.21. Zamiana treści stringu na małe lub wielkie litery (659)
    17.22. Kopiowanie treści obiektu klasy string do tablicy znakowej - funkcja copy (662)
    17.23. Wzajemna zamiana treści dwóch obiektów klasy string - funkcja swap (662)
    17.24. Wczytywanie z klawiatury stringu o nieznanej wcześniej długości - getline (663)
        17.24.1. Pułapka, czyli jak getline może Cię zaskoczyć (666)
    17.25. Iteratory stringu (670)
        17.25.1. Iterator do obiektu stałego (674)
        17.25.2. Funkcje składowe klasy string pracujące z iteratorami (675)
    17.26. Klasa string korzysta z techniki przenoszenia (680)
    17.27. Bryk, czyli "pamięć zewnętrzna" programisty (681)
    17.28. Ćwiczenia (689)

18. Deklaracje przyjaźni (696)

    18.1. Przyjaciele w życiu i w C++ (696)
    18.2. Przykład: dwie klasy deklarują przyjaźń z tą samą funkcją (698)
    18.3. W przyjaźni trzeba pamiętać o kilku sprawach (700)
    18.4. Obdarzenie przyjaźnią funkcji składowej innej klasy (703)
    18.5. Klasy zaprzyjaźnione (705)
    18.6. Konwencja umieszczania deklaracji przyjaźni w klasie (707)
    18.7. Kilka otrzeźwiających słów na zakończenie (707)
    18.8. Ćwiczenia (708)

19. Obsługa sytuacji wyjątkowych (710)

    19.1. Jak dać znać, że coś się nie udało? (710)
    19.2. Pierwszy prosty przykład (712)
    19.3. Kolejność bloków catch ma znaczenie (714)
    19.4. Który blok catch nadaje się do złapania lecącego wyjątku? (715)
    19.5. Bloki try mogą być zagnieżdżane (718)
    19.6. Obsługa wyjątków w praktycznym programie (721)
    19.7. Specyfikator noexcept i operator noexcept (731)
    19.8. Ćwiczenia (734)

20. Klasa-składnik oraz klasa lokalna (737)

    20.1. Klasa-składnik, czyli gdy w klasie jest zagnieżdżona definicja innej klasy (737)
    20.2. Prawdziwy przykład zagnieżdżenia definicji klasy (744)
    20.3. Lokalna definicja klasy (755)
    20.4. Lokalne nazwy typów (758)
    20.5. Ćwiczenia (759)

21. Konstruktory i destruktory (761)

    21.1. Konstruktor (761)
        21.1.1. Przykład programu zawierającego klasę z konstruktorami (762)
    21.2. Specyfikator (przydomek) explicit (773)
    21.3. Kiedy i jak wywoływany jest konstruktor (774)
        21.3.1. Konstruowanie obiektów lokalnych (774)
        21.3.2. Konstruowanie obiektów globalnych (775)
        21.3.3. Konstrukcja obiektów tworzonych operatorem new (775)
        21.3.4. Jawne wywołanie konstruktora (776)
        21.3.5. Dalsze sytuacje, gdy pracuje konstruktor (779)
    21.4. Destruktor (779)
        21.4.1. Jawne wywołanie destruktora (ogromnie rzadka sytuacja) (781)
    21.5. Nie rzucajcie wyjątków z destruktorów (781)
    21.6. Konstruktor domniemany (783)
    21.7. Funkcje składowe z przypiskami = default i = delete (784)
    21.8. Konstruktorowa lista inicjalizacyjna składników klasy (786)
        21.8.1. Dla wtajemniczonych: wyjątki rzucane z konstruktorowej listy inicjalizacyjnej (793)
    21.9. Konstruktor delegujący (797)
    21.10. Pomocnicza klasa std::initializer_list - lista inicjalizatorów (804)
        21.10.1. Zastosowania niekonstruktorowe (804)
        21.10.2. Konfuzja: lista inicjalizatorów a lista inicjalizacyjna (813)
        21.10.3. Konstruktor z argumentem będącym klamrową listą inicjalizatorów (814)
    21.11. Konstrukcja obiektu, którego składnikiem jest obiekt innej klasy (819)
    21.12. Konstruktory niepubliczne? (826)
    21.13. Konstruktory constexpr mogą wytwarzać obiekty constexpr (828)
    21.14. Ćwiczenia (838)

22. Konstruktory: kopiujący i przenoszący (841)

    22.1. Konstruktor kopiujący (albo inicjalizator kopiujący) (841)
    22.2. Przykład klasy z konstruktorem kopiującym (842)
    22.3. Kompilatorowi wolno pominąć niepotrzebne kopiowanie (847)
    22.4. Dlaczego przez referencję? (849)
    22.5. Konstruktor kopiujący gwarantujący nietykalność (850)
    22.6. Współodpowiedzialność (851)
    22.7. Konstruktor kopiujący generowany automatycznie (851)
    22.8. Kiedy powinniśmy sami zdefiniować konstruktor kopiujący? (852)
    22.9. Referencja do rwartości daje zezwolenie na recykling (859)
    22.10. Funkcja std::move, która nie przenosi, a tylko rzutuje (862)
    22.11. Odebrana rwartość staje się w ciele funkcji lwartością (864)
    22.12. Konstruktor przenoszący (inicjalizator przenoszący) (866)
        22.12.1. Konstruktor przenoszący generowany przez kompilator (871)
        22.12.2. Inne konstruktory generowane automatycznie (871)
        22.12.3. Zwrot obiektu lokalnego przez wartość? Nie używamy przenoszenia! (872)
    22.13. Tak zwana "semantyka przenoszenia" (873)
    22.14. Nowe pojęcia dla ambitnych: glwartość, xwartość i prwartość (873)
    22.15. decltype - operator rozpoznawania typu bardzo wyszukanych wyrażeń (876)
    22.16. Ćwiczenia (881)

23. Tablice obiektów (883)

    23.1. Definiowanie tablic obiektów i praca z nimi (883)
    23.2. Tablica obiektów definiowana operatorem new (884)
    23.3. Inicjalizacja tablic obiektów (886)
        23.3.1. Inicjalizacja tablicy, której obiekty są agregatami (886)
        23.3.2. Inicjalizacja tablic, których elementy nie są agregatami (889)
    23.4. Wektory obiektów (893)
        23.4.1. Wektor, którego elementami są obiekty klasy będącej agregatem (895)
        23.4.2. Wektor, którego elementami są obiekty klasy niebędącej agregatem (897)
    23.5. Ćwiczenia (898)

24. Wskaźnik do składników klasy (899)

    24.1. Wskaźniki zwykłe - repetytorium (899)
    24.2. Wskaźnik do pokazywania na składnik-daną (900)
        24.2.1. Przykład zastosowania wskaźników do składników klasy (904)
    24.3. Wskaźnik do funkcji składowej (911)
        24.3.1. Przykład zastosowania wskaźników do funkcji składowych (913)
    24.4. Tablica wskaźników do danych składowych klasy (920)
    24.5. Tablica wskaźników do funkcji składowych klasy (921)
        24.5.1. Przykład tablicy/wektora wskaźników do funkcji składowych (922)
    24.6. Wskaźniki do składników statycznych są zwykłe (925)
    24.7. Ćwiczenia (926)

25. Konwersje definiowane przez użytkownika (928)

    25.1. Sformułowanie problemu (928)
    25.2. Konstruktory konwertujące (930)
        25.2.1. Kiedy jawnie, kiedy niejawnie (931)
        25.2.2. Przykład konwersji konstruktorem (936)
    25.3. Funkcja konwertująca - operator konwersji (938)
        25.3.1. Na co funkcja konwertująca zamieniać nie może (944)
    25.4. Który wariant konwersji wybrać? (945)
    25.5. Sytuacje, w których zachodzi konwersja (947)
    25.6. Zapis jawnego wywołania konwersji typów (948)
        25.6.1. Advocatus zapisu przypominającego: "wywołanie funkcji" (948)
        25.6.2. Advocatus zapisu: "rzutowanie" (949)
    25.7. Nie całkiem pasujące argumenty, czyli konwersje kompilatora przy dopasowaniu (949)
    25.8. Kilka rad dotyczących konwersji (954)
    25.9. Ćwiczenia (955)

26. Przeładowanie operatorów (957)

    26.1. Co to znaczy przeładować operator? (957)
    26.2. Przeładowanie operatorów - definicja i trochę teorii (959)
    26.3. Moje zabawki (963)
    26.4. Funkcja operatorowa jako funkcja składowa (964)
    26.5. Funkcja operatorowa nie musi być przyjacielem klasy (967)
    26.6. Operatory predefiniowane (967)
    26.7. Ile operandów ma mieć ten operator? (968)
    26.8. Operatory jednooperandowe (968)
    26.9. Operatory dwuoperandowe (971)
        26.9.1. Przykład na przeładowanie operatora dwuoperandowego (971)
        26.9.2. Przemienność (973)
        26.9.3. Choć operatory inne, to nazwę mają tę samą (974)
    26.10. Przykład zupełnie niematematyczny (974)
    26.11. Operatory postinkrementacji i postdekrementacji - koniec z niesprawiedliwością (984)
    26.12. Praktyczne rady dotyczące przeładowania (986)
    26.13. Pojedynek: operator jako funkcja składowa czy globalna? (988)
    26.14. Zasłona spada, czyli tajemnica operatora << (989)
    26.15. Stałe dosłowne definiowane przez użytkownika (995)
        26.15.1. Przykład: stałe dosłowne użytkownika odbierane jako gotowane (999)
        26.15.2. Przykład: stałe dosłowne użytkownika odbierane na surowo (1008)
    26.16. Ćwiczenia (1011)

27. Przeładowanie: =, [ ], ( ), -> (1015)

    27.1. Cztery operatory, które muszą być niestatycznymi funkcjami składowymi (1015)
    27.2. Operator przypisania = (wersja kopiująca) (1015)
        27.2.1. Przykład na przeładowanie (kopiującego) operatora przypisania (1017)
        27.2.2. Przypisanie "kaskadowe" (1024)
        27.2.3. Po co i jak zabezpieczamy się przed przypisaniem a = a (1026)
        27.2.4. Jak opowiedzieć potocznie o konieczności istnienia operatora przypisania? (1027)
        27.2.5. Kiedy kopiujący operator przypisania nie jest generowany automatycznie (1029)
    27.3. Przenoszący operator przypisania = (1029)
    27.4. Specjalne funkcje składowe i nierealna prosta zasada (1038)
    27.5. Operator [ ] (1039)
    27.6. Operator () (1043)
    27.7. Operator -> (1049)
        27.7.1. "Sprytny wskaźnik" wykorzystuje przeładowanie właśnie tego operatora (1051)
    27.8. Ćwiczenia (1058)

---------------------- TOM 3 ----------------------

28. Przeładowanie operatorów new i delete na użytek klasy (1061)

    28.1. Po co przeładowujemy operatory new i new[ ] (1061)
    28.2. Funkcja operator new i operator new[ ] w klasie K (1062)
    28.3. Jak się deklaruje operatory new i delete w klasie? (1065)
    28.4. Przykładowy program z przeładowanymi new i delete (1067)
        28.4.1. Gdy dopuszczamy rzucanie wyjątku std::bad_alloc (1068)
        28.4.2. Po staremu nadal można (1073)
        28.4.3. Rezerwacja tablicy obiektów naszej klasy Twektorek (1073)
        28.4.4. Nasze własne argumenty wysłane do operatora new (1075)
        28.4.5. X Operatory new i delete odziedziczone do klasy pochodnej (1077)
        28.4.6. A jednak polimorfizm jest możliwy (1079)
        28.4.7. Tworzenie i likwidowanie tablicy obiektów klasy pochodnej (1079)
        28.4.8. Operatory new, które nie rzucą wyjątku std::bad_alloc (1080)
    28.5. Rzut oka wstecz na przeładowanie operatorów (1085)
    28.6. Ćwiczenia (1086)

29. Unie i pola bitowe (1088)

    29.1. Unia (1088)
    29.2. Unia anonimowa (1090)
    29.3. Klasa uniopodobna (unia z metryczką) (1092)
    29.4. Gdy składnik unii jest obiektem jakiejś klasy (1094)
    29.5. Unia o składnikach mających swe konstruktory, destruktory itp. (1096)
    29.6. Pola bitowe (1103)
    29.7. Unia i pola bitowe upraszczają deszyfrowanie słów danych (1107)
    29.8. Ćwiczenia (1114)

30. Wyrażenia lambda i wysłanie kodu do innych funkcji (1118)

    30.1. Preludium: dwa sposoby przesłania kryterium oceniania (1118)
        30.1.1. Sposób I. Kryterium przekazane wskaźnikiem do funkcji (orzekającej) (1121)
        30.1.2. Sposób II. Kryterium umieszczone w obiekcie funkcyjnym (1123)
        30.1.3. Kryterium oceny z parametrem (czyli o wyższości funktorów) (1125)
        30.1.4. Funkcja-algorytm biblioteczny std::count_if (1127)
        30.1.5. Co lepsze: funkcja orzekająca czy orzekający obiekt funkcyjny? (1130)
    30.2. Wyrażenie lambda (1132)
    30.3. Formy wyrażenia lambda (1137)
        30.3.1. Lista argumentów (formalnych) (1138)
        30.3.2. Ciało wyrażenia lambda (1138)
        30.3.3. Typ rezultatu (1139)
        30.3.4. Lista wychwytywania (1140)
        30.3.5. Słowo kluczowe mutable w wyrażeniu lambda (1142)
        30.3.6. Specyfikacja dotycząca wyjątków rzucanych z wyrażenia lambda (1143)
    30.4. Wyrażenie lambda zastosowane w funkcji składowej (1143)
    30.5. Tworzenie (nazwanych) obiektów lambda słowem auto (1147)
        30.5.1. Tworzenie obiektów na lambdy słowem kluczowym auto (1148)
        30.5.2. Tworzenie (nazwanych) obiektów lambda szablonem std::function (1150)
    30.6. Stowarzyszenie martwych referencji (1155)
    30.7. Rekurencja przy użyciu wyrażenia lambda (1158)
    30.8. Wyrażenie lambda jako domniemana wartość argumentu (1162)
    30.9. Rzucanie wyjątków z wyrażenia lambda (1166)
    30.10. Vivat lambda! (1170)
    30.11. Ćwiczenia (1171)

31. Dziedziczenie klas (1174)

    31.1. Istota dziedziczenia (1174)
    31.2. Dostęp do składników (1177)
        31.2.1. Prywatne składniki klasy podstawowej (1177)
        31.2.2. Nieprywatne składniki klasy podstawowej (1179)
        31.2.3. Klasa pochodna też decyduje (1180)
        31.2.4. Deklaracja dostępu using, czyli udostępnianie wybiórcze (1182)
    31.3. Czego się nie dziedziczy (1185)
        31.3.1. "Niedziedziczenie" konstruktorów (1185)
        31.3.2. "Niedziedziczenie" operatora przypisania (1186)
        31.3.3. "Niedziedziczenie" destruktora (1186)
    31.4. Drzewo genealogiczne (1187)
    31.5. Dziedziczenie - doskonałe narzędzie programowania (1188)
    31.6. Kolejność wywoływania konstruktorów (1190)
    31.7. Przypisanie i inicjalizacja obiektów w warunkach dziedziczenia (1196)
        31.7.1. Klasa pochodna nie definiuje swojego kopiującego operatora przypisania (1196)
        31.7.2. Klasa pochodna nie definiuje swojego konstruktora kopiującego (1197)
        31.7.3. Inicjalizacja i przypisywanie według obiektu będącego const (1198)
    31.8. Przykład: konstruktor kopiujący i operator przypisania dla klasy pochodnej (1198)
        31.8.1. Jak zainstalować mechanizm kopiowania w klasie pochodnej (1204)
        31.8.2. Jak w klasie pochodnej zainstalować mechanizm przenoszenia (1208)
    31.9. Dziedziczenie od kilku "rodziców" (wielodziedziczenie) (1212)
        31.9.1. Konstruktor klasy pochodnej przy wielodziedziczeniu (1213)
        31.9.2. Ryzyko wieloznaczności przy wielodziedziczeniu (1216)
        31.9.3. Czy bliższe pokrewieństwo usuwa wieloznaczność? (1218)
        31.9.4. Poszlaki (1218)
    31.10. Sposób na "odziedziczenie" konstruktorów (1219)
    31.11. Pojedynek: dziedziczenie klasy contra zawieranie obiektów składowych (1226)
    31.12. Wspaniałe konwersje standardowe przy dziedziczeniu (1228)
        31.12.1. Panorama korzyści (1232)
        31.12.2. Czego się nie opłaca robić (1234)
        31.12.3. Tuzin samochodów nie jest rodzajem tuzina pojazdów (1235)
        31.12.4. Konwersje standardowe wskaźnika do składnika klasy (1239)
    31.13. Wirtualne klasy podstawowe (1241)
        31.13.1. Publiczne i prywatne dziedziczenie tej samej klasy wirtualnej (1245)
        31.13.2. Uwagi o konstrukcji i inicjalizacji w przypadku klas wirtualnych (1245)
        31.13.3. Dominacja klas wirtualnych (1249)
    31.14. Ćwiczenia (1250)

32. Wirtualne funkcje składowe (1257)

    32.1. Wirtualny znaczy: (teoretycznie) możliwy (1257)
    32.2. Polimorfizm (1264)
    32.3. Typy rezultatów różnych realizacji funkcji wirtualnej (1267)
        32.3.1. Zamiast "odpowiedni typ rezultatu" kompilator powie "kowariant" (1268)
    32.4. Dalsze cechy funkcji wirtualnej (1270)
    32.5. Wczesne i późne wiązanie (1272)
    32.6. Kiedy dla wywołań funkcji wirtualnych zachodzi jednak wczesne wiązanie? (1274)
    32.7. Kulisy białej magii, czyli: jak to jest zrobione? (1275)
    32.8. Funkcja wirtualna, a mimo to inline (1277)
    32.9. Destruktor? Najlepiej wirtualny! (1277)
    32.10. Pojedynek - funkcje przeładowane, zasłaniające się i wirtualne (zacierające się) (1279)
    32.11. Kontekstowe słowa kluczowe override i final (1281)
        32.11.1. Przykład użycia override i final, a także wirtualnych destruktorów (1282)
    32.12. Klasy abstrakcyjne (1294)
    32.13. Wprawdzie konstruktor nie może być wirtualny, ale. (1301)
    32.14. Rzutowanie dynamic_cast jest dla typów polimorficznych (1307)
    32.15. POD, czyli Pospolite Stare Dane (1310)
    32.16. Wszystko, co najważniejsze (1313)
    32.17. Finis coronat opus (1316)
    32.18. Ćwiczenia (1316)

33. Operacje wejścia/wyjścia - podstawy (1320)

    33.1. Biblioteka iostream (1321)
    33.2. Strumień (1321)
    33.3. Strumienie zdefiniowane standardowo (1323)
    33.4. Operatory >> i << (1324)
    33.5. Domniemania w pracy strumieni zdefiniowanych standardowo (1325)
    33.6. Uwaga na priorytet (1328)
    33.7. Operatory << oraz >> definiowane przez użytkownika (1329)
        33.7.1. Operatorów wstawiania i wyjmowania ze strumienia nie dziedziczy się (1334)
        33.7.2. Operatory wstawiania i wyjmowania nie mogą być wirtualne. Niestety (1335)
    33.8. Sterowanie formatem (1338)
    33.9. Flagi stanu formatowania (1338)
        33.9.1. Znaczenie poszczególnych flag sterowania formatem (1340)
    33.10. Sposoby zmiany trybu (reguł) formatowania (1345)
    33.11. Manipulatory (1345)
        33.11.1. Manipulatory bezargumentowe (1346)
        33.11.2. Manipulatory mające argumenty (1351)
        33.11.3. Manipulator setw(int) (1351)
        33.11.4. Manipulator setfill (1354)
        33.11.5. Manipulator setprecision(int) (1354)
        33.11.6. Manipulator std::setbase(int) (1356)
        33.11.7. Manipulatory setiosflags, resetiosflags (1357)
        33.11.8. Tabele z zestawieniem manipulatorów (1357)
    33.12. Definiowanie swoich manipulatorów (1359)
        33.12.1. Manipulator jako funkcja (1359)
        33.12.2. Definiowanie manipulatora z argumentem (1361)
    33.13. Zmiana sposobu formatowania funkcjami setf, unsetf (1364)
    33.14. Dodatkowe funkcje do zmiany parametrów formatowania (1370)
        33.14.1. Funkcja width (1371)
        33.14.2. Funkcja składowa fill (1372)
        33.14.3. Funkcja precision (1373)
        33.14.4. Funkcja copyfmt (1374)
    33.15. Nieformatowane operacje wejścia/wyjścia (1374)
    33.16. Omówienie funkcji wyjmujących ze strumienia (1376)
        33.16.1. Funkcje do pracy ze znakami i napisami (1376)
        33.16.2. Wczytywanie binarne - funkcja read (1382)
        33.16.3. Funkcja ignore (1383)
        33.16.4. Pożyteczne funkcje pomocnicze (1385)
        33.16.5. Funkcje wstawiające do strumienia (1387)
    33.17. Ćwiczenia (1389)

34. Operacje we/wy na plikach (1394)

    34.1. Strumienie płynące do lub od plików (1394)
        34.1.1. Otwieranie i zamykanie strumienia (1396)
    34.2. Błędy w trakcie pracy strumienia (1401)
        34.2.1. Flagi stanu błędu strumienia (1401)
        34.2.2. Funkcje do pracy na flagach błędu (1402)
        34.2.3. Kilka udogodnień dla sprawdzania poprawności (1403)
        34.2.4. Ustawianie i kasowanie flag błędu strumienia (1404)
        34.2.5. Trzy plagi, czyli "gotowiec", jak radzić sobie z błędami (1408)
    34.3. Przykład programu pracującego na plikach (1412)
    34.4. Przykład programu zapisującego dane tekstowo i binarnie (1414)
        34.4.1. Zapis w trybie tekstowym (1418)
        34.4.2. Odczyt z pliku tekstowego (1419)
        34.4.3. Zapis danych w plikach binarnych (1421)
        34.4.4. Odczyt danych z pliku binarnego (1422)
    34.5. Strumienie a technika rzucania wyjątków (1424)
    34.6. Wybór miejsca czytania lub pisania w pliku (1428)
        34.6.1. Funkcje składowe informujące o pozycji wskaźników (1429)
        34.6.2. Wybrane funkcje składowe do pozycjonowania wskaźników (1429)
    34.7. Pozycjonowanie w przykładzie większego programu (1432)
    34.8. Tie - harmonijna praca dwóch strumieni (1438)
    34.9. Ćwiczenia (1440)

35. Operacje we/wy na stringach (1443)

    35.1. Strumień zapisujący do obiektu klasy string (1443)
        35.1.1. Przykłady ilustrujące użycie klasy ostringstream (1447)
    35.2. Strumień czytający z obiektu klasy string (1450)
        35.2.1. Prosty przykład użycia strumienia istringstream (1452)
        35.2.2. Strumień istringstream a wczytywanie parametrów-danych (1455)
        35.2.3. Wczytywanie argumentów wywoływania programu (1460)
    35.3. Ożenek: strumień stringstream czytający i zapisujący do stringu (1464)
        35.3.1. Przykładowy program posługujący się klasą stringstream (1465)
    35.4. Ćwiczenia (1469)

36. Projektowanie programów orientowanych obiektowo (1471)

    36.1. Przegląd kilku technik programowania (1471)
        36.1.1. Programowanie liniowe (linearne) (1472)
        36.1.2. Programowanie proceduralne (czyli "orientowane funkcyjnie") (1472)
        36.1.3. Programowanie z ukrywaniem (zgrupowaniem) danych (1472)
        36.1.4. Programowanie obiektowe - programowanie bazujące na obiektach (1473)
        36.1.5. Programowanie obiektowo orientowane (OO) (1473)
    36.2. O wyższości programowania OO nad Świętami Wielkiej Nocy (1474)
    36.3. Obiektowo orientowane: projektowanie (1477)
    36.4. Praktyczne wskazówki dotyczące projektowania programu techniką OO (1478)
        36.4.1. Rekonesans, czyli rozpoznanie zagadnienia (1479)
        36.4.2. Faza projektowania (1479)
        36.4.3. Etap 1. Identyfikacja zachowań systemu (1481)
        36.4.4. Etap 2. Identyfikacja obiektów (klas obiektów) (1481)
        36.4.5. Etap 3. Usystematyzowanie klas obiektów (1483)
        36.4.6. Etap 4. Określenie wzajemnych zależności klas (1484)
        36.4.7. Etap 5. Składanie modelu. Sekwencje działań obiektów i cykle życiowe (1486)
    36.5. Faza implementacji (1487)
    36.6. Przykład projektowania (1487)
    36.7. Rozpoznanie naszego zagadnienia (1488)
    36.8. Projektowanie (1492)
        36.8.1. Etap 1. Identyfikacja zachowań naszego systemu (1492)
        36.8.2. Etap 2. Identyfikacja klas obiektów, z którymi mamy do czynienia (1493)
        36.8.3. Etap 3. Usystematyzowanie klas obiektów z naszego systemu (1496)
        36.8.4. Etap 4. Określamy wzajemne zależności klas (1498)
        36.8.5. Etap 5. Składamy model naszego systemu (1500)
    36.9. Implementacja modelu naszego systemu (1505)

37. Szablony - programowanie uogólnione (1513)

    37.1. Definiowanie szablonu klas (1514)
    37.2. Prosty program z szablonem klas (1516)
        37.2.1. Ostrożnie z referencją jako parametrem aktualnym (1518)
    37.3. Szablon do produkcji funkcji (1519)
    37.4. Cudów nie ma. Sorry. (1523)
    37.5. Jak rozmieszczać w plikach szablony klas? (1524)
    37.6. Tylko dla orłów (1525)
    37.7. Szablony klas, drugie starcie (1525)
    37.8. Co może być parametrem szablonu - zwiastun (1526)
    37.9. Rozbudowany przykład z szablonem klas (1526)
        37.9.1. Definiowanie funkcji składowych szablonu klas (1531)
        37.9.2. Składniki statyczne w szablonie klasy (1532)
        37.9.3. Obiekt klasy szablonowej tworzony operatorem new (1534)
        37.9.4. Dyrektywa using składnikiem szablonu klas (1535)
        37.9.5. Przeładowany operator << w szablonie klas (1537)
        37.9.6. Jawne wywołanie destruktora klasy szablonowej (1538)
    37.10. Reguła SFINAE (1539)
    37.11. Kiedy kompilator sięga po nasz szablon klas? (1543)
    37.12. Co może być parametrem szablonu? Szczegóły (1544)
    37.13. Parametry domniemane (1553)
        37.13.1. Szablon klas z domniemanymi parametrami (1553)
        37.13.2. Domniemane parametry w szablonie funkcji (1554)
    37.14. Zagnieżdżenie a szablony (1556)
        37.14.1. Szablon funkcji składowych zagnieżdżony w szablonie klasy (1557)
        37.14.2. Szablon klasy zagnieżdżony w zwykłej klasie (1563)
        37.14.3. Szablon klasy z zagnieżdżoną definicją klasy (1565)
    37.15. Poradnik: jak pisać deklaracje przyjaźni w świecie szablonów (1567)
        37.15.1. Szablon obdarza przyjaźnią swój parametr (1573)
    37.16. Użytkownik sam może specjalizować szablon klas (1574)
        37.16.1. Kompletna (zupełna) specjalizacja szablonu klasy (1577)
        37.16.2. Częściowa specjalizacja szablonu klasy (1579)
        37.16.3. Częściowa specjalizacja pozwala wybrać parametry będące wskaźnikami (1581)
    37.17. Specjalizacja funkcji składowej szablonu klas (1585)
    37.18. Specjalizacja użytkownika szablonu funkcji (1587)
    37.19. Ćwiczenia (1589)

38. Posłowie (1595)

    38.1. Per C++ ad astra (1595)

A. Dodatek: Systemy liczenia (1597)

    A.1. Dlaczego komputer nie liczy tak jak my? (1597)
    A.2. System szesnastkowy (heksadecymalny) (1603)
    A.3. Ćwiczenia (1605)

B. Skorowidz (1607)

 

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl